عملکرد روغن ترمز به عنوان هسته اصلی سیستم ترمز هیدرولیک خودرو، مستقیماً بر پاسخ ترمز و ایمنی رانندگی تأثیر می گذارد. با استفاده طولانی مدت، روغن ترمز تحت جذب رطوبت، اکسیداسیون و آلودگی قرار می گیرد که منجر به کاهش نقطه جوش، افزایش ویسکوزیته و تسریع خوردگی فلز می شود. بنابراین، ایجاد یک فرآیند آزمایش علمی و استاندارد برای نگهداری پیشگیرانه و کنترل ریسک ضروری است.
فرآیند آزمایش معمولاً با بازرسی بصری و بررسی سطح مایع آغاز می شود. تکنسین ها ابتدا رنگ و شفافیت روغن ترمز در مخزن را به صورت چشمی بررسی می کنند. به طور معمول، باید شفاف یا زرد کم رنگ باشد. قهوه ای تیره، کدر یا حاوی مواد معلق اغلب نشان دهنده آلودگی یا زوال است. به طور همزمان، سطح سیال برای اطمینان از قرار گرفتن آن در محدوده کالیبره شده بررسی می شود. سطح پایین ممکن است نشان دهنده نشتی یا مصرف بیش از حد باشد که نیاز به بررسی فوری آب بندی سیستم ترمز دارد.
پس از آن، آزمایش محتوای آب، یک شاخص اصلی برای ارزیابی پایداری حرارتی روغن ترمز انجام می شود. روش های معمول آزمایش شامل رطوبت سنج (روش خازنی یا مقاومتی) و تیتراسیون کارل فیشر است. ابزارهای آزمایش خازنی، میزان رطوبت را با اندازه گیری تغییرات ثابت دی الکتریک مایع محاسبه می کنند. این روش ساده و سریع است و برای غربالگری اولیه در سایت مناسب است. روش های تیتراسیون دقت بالاتری ارائه می دهند و می توانند مقادیر کمی از رطوبت را تجزیه و تحلیل کنند. به طور کلی، توصیه می شود روغن ترمز DOT3/DOT4 را زمانی که محتوای آب بیش از 3 درصد است تعویض کنید تا از قفل شدن بخار در هنگام ترمز{9}در دمای بالا جلوگیری کنید، که می تواند منجر به کاهش نیروی ترمز یا حتی خرابی شود.
مرحله سوم تعیین نقطه جوش است. نقطه جوش خشک (حالت بی آب) و نقطه جوش مرطوب (حاوی آب اشباع) روغن ترمز شاخص های مهم مقاومت آن در برابر قفل شدن بخار هستند. آزمایشهای آزمایشگاهی معمولاً از روش فنجان باز کلیولند یا دستگاه نقطه جوش فشارسنجی استفاده میکنند. همچنین میتوان از آزمایشکنندههای قابل حمل روغن ترمز برای ارزیابی تقریبی در سایت- استفاده کرد. اگر نقطه جوش مرطوب کمتر از حد استاندارد باشد (مثلاً نقطه جوش مرطوب DOT4 زیر 155 درجه)، باید فوراً تعویض شود تا از قفل شدن بخار در طول ترمز مداوم جلوگیری شود.
سازگاری لاستیک و آزمایش مقدار pH نیز بسیار مهم است. مقدار کمی از روغن ترمز را بردارید و آن را با نمونه های لاستیکی پمپ ترمز و شیلنگ ها برای مدت معینی تماس بگیرید تا از نظر انبساط، نرم شدن یا ترک خوردگی مشاهده شود، بنابراین سازگاری مواد را ارزیابی کنید. مقدار pH با استفاده از کاغذ آزمایشی اسید- یا الکترود اندازه گیری می شود. محدوده نرمال به طور کلی بین 7.0 و 11.5 است. PH کمی اسیدی نشان دهنده اکسیداسیون و خوردگی تسریع شده است که نیاز به جایگزینی فوری و بررسی خطرات خوردگی سیستم دارد.
پس از تکمیل تست فیزیکوشیمیایی، باید یک ارزیابی جامع بر اساس سن، مسافت پیموده شده و شرایط عملکرد خودرو انجام شود. برای وسایل نقلیه ای که اغلب تحت بارهای سنگین قرار می گیرند، در مناطق کوهستانی رانده می شوند، یا در محیط های با دمای{1}بالا استفاده می شوند، چرخه آزمایش باید به طور مناسب کوتاه شود و سوابق آزمایش باید برای تسهیل تجزیه و تحلیل روند و تصمیم گیری های تعمیر و نگهداری ایجاد شود.
به طور کلی، فرآیند تست روغن ترمز جنبه های کلیدی مانند ظاهر، سطح مایع، محتوای آب، نقطه جوش، سازگاری لاستیک و مقدار pH را پوشش می دهد. از طریق عملیات استاندارد و مدیریت مبتنی بر داده{1}}، مشکلات احتمالی را می توان به سرعت شناسایی کرد، و زمان بندی تعویض را بهینه کرد و تضمینی محکم برای عملکرد ایمن و قابل اعتماد سیستم ترمز ارائه کرد.
